ترجمه‌ی رسمی و تأییدیه‌ها: زنجیره‌ای که باید درست بروی

این یکی از پرهزینه‌ترین جاهای اپلای است و بیشترین اطلاعات غلط را هم دارد. بسیاری از سایت‌های فارسی از «آپوستیل مدارک ایرانی» حرف می‌زنند، درحالی‌که چنین چیزی وجود ندارد: ایران عضو کنوانسیون آپوستیل نیست. این صفحه می‌گوید زنجیره‌ی واقعی چیست، چه چیزی را کِی ترجمه کنی، و کجا می‌شود پول را نگه داشت.

آپوستیل و ایران: تکلیف را روشن کنیم

کنوانسیون ۱۹۶۱ لاهه (آپوستیل) برای این ساخته شد که به‌جای زنجیره‌ی طولانی تأییدها، یک مهر واحد کافی باشد. مجلس ایران در سال ۱۳۹۱ لایحه‌ی الحاق را تصویب کرد، ولی سند الحاق هرگز به امانت‌دار کنوانسیون (وزارت خارجه‌ی هلند) سپرده نشد. نتیجه‌ی عملی: ایران عضو کنوانسیون نیست و برای مدارک ایرانی آپوستیل صادر نمی‌شود.

زنجیره‌ی واقعی، به ترتیب

1. اصل مدرک: دانشنامه، ریزنمرات، شناسنامه یا هر سند دیگر. اگر دوره‌ی روزانه بوده‌ای، تا آزادسازی مدرک این زنجیره اصلاً شروع نمی‌شود.
2. ترجمه‌ی رسمی توسط دارالترجمه‌ی رسمی (مترجم قوه‌ی قضاییه)، روی سربرگ و با مهر و امضای مترجم.
3. تأیید دادگستری روی ترجمه.
4. تأیید وزارت امور خارجه روی همان ترجمه.
5. تأیید سفارت کشور مقصد (فقط اگر آن کشور بخواهد).

هر پله به پله‌ی قبلی وابسته است؛ نمی‌شود از وسط شروع کرد. و هر پله هم زمان می‌برد هم هزینه دارد.

سؤال اصلی: چقدرش را واقعاً لازم داری؟

اینجا جایی است که می‌شود صدها هزار تومان و چند هفته صرفه‌جویی کرد. سه سطح را از هم جدا کن:

قاعده‌ی عملی: در مرحله‌ی اول فقط چیزی را ترجمه کن که خواسته‌اند. ترجمه کردن همه‌ی مدارک برای ده دانشگاه قبل از گرفتن حتی یک پذیرش، رایج‌ترین شکل سوزاندن پول در اپلای است.

نکته‌هایی که در دارالترجمه به تو نمی‌گویند

• املای اسم: قبل از شروع، املای دقیق اسم و نام خانوادگی‌ات را مطابق پاسپورت به مترجم بده، کتبی. اگر پاسپورت نداری، همان املایی را بده که برای پاسپورت خواهی گرفت. یک حرف اختلاف بین ترجمه و پاسپورت یعنی مدرکی که به اسم تو نیست.
• اسم استاد و عنوان پایان‌نامه: این‌ها را هم خودت به انگلیسی بده. ترجمه‌ی خودسرانه‌ی عنوان تخصصی پایان‌نامه معمولاً غلط از آب درمی‌آید و با مقاله و رزومه‌ات نمی‌خواند.
• تعداد نسخه: نسخه‌ی اضافه در همان نوبت خیلی ارزان‌تر از سفارش مجدد است. حداقل دو نسخه بگیر.
• اعتبار: خودِ ترجمه تاریخ انقضا ندارد، ولی بسیاری از سفارت‌ها و دانشگاه‌ها ترجمه‌ی حداکثر شش‌ماهه می‌خواهند. پس ترجمه‌ی زودهنگام برای ویزا، پول دور ریختن است.
• پشت ریزنمرات: اگر جدول سیستم نمره‌دهی پشت برگه چاپ شده، حتماً بگو آن را هم ترجمه کنند.
• مهر «تأیید نشده»: بعضی مدارک (مثل گواهی موقت) قابل تأیید دادگستری نیستند. اگر مدرکت گواهی موقت است، از همان اول بپرس آیا برای مقصد تو کافی است.

روش ارسال

• دیجیتال: بیشتر دانشگاه‌ها امروز اسکن قبول می‌کنند. اسکن باید تمیز، کامل و PDF باشد؛ عکس موبایل رد می‌شود.
• ارسال مستقیم از دانشگاه: بعضی دانشگاه‌ها ریزنمرات را فقط اگر مستقیماً از دانشگاه مبدأ برسد معتبر می‌دانند. این را زود بپرس، چون هماهنگی‌اش با آموزش ایران وقت می‌برد.
• پست بین‌المللی: فقط اگر اصرار کردند. گران و کند است و ریسک گم شدن دارد؛ کد رهگیری بگیر.

ترتیب پیشنهادی برای صرفه‌جویی

1. آزادسازی مدرک را شروع کن (اگر لازم است).
2. اسکن تمیز از همه‌ی مدارک فارسی بگیر و همان را برای مرحله‌ی اول اپلای بفرست.
3. فقط برای برنامه‌هایی که ترجمه‌ی رسمی خواسته‌اند، ترجمه سفارش بده.
4. تأییدیه‌ی دادگستری و خارجه را بگذار برای وقتی که پذیرش گرفتی و می‌دانی برای کدام کشور لازم است.
5. هر سند را دو نسخه بگیر و اسکن رنگی‌اش را در یک پوشه‌ی مرتب نگه دار.

سؤال‌های پرتکرار

منابع رسمی این صفحه

• وضعیت رسمی کشورها در کنوانسیون آپوستیل (HCCH)
• سند رسمی HCCH درباره‌ی وضعیت ایران
• اداره‌ی امور مترجمان رسمی قوه‌ی قضاییه

خواندن بعدی